Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Fakültesi, 2021’de bir sosyal sorumluluk projesi başlatmıştı. Bu proje kapsamında her sene ıstakoz yetiştiriliyor ve ardından bu ıstakoz yavruları denizle buluşturuluyor. Şimdi ise Deniz Canlıları Araştırma Uygulama Merkezi’nde yetiştirilen 350 tane ıstakoz yavrusu dördüncü kez denize bırakıldı.
350 Istakoz Yavrusu Denizle Buluştu
ÇOMÜ Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Fakültesi’nin nesilleri giderek tükenen ıstakoz popülasyonunu çoğaltmak için 2021 senesine başlatmış olduğu sosyal sorumluluk projesi dahilinde Deniz Canlıları Araştırma Uygulama Merkezi’nde yetiştirilen 350 ıstakoz yavrusu denizle buluştu.
Bu etkinliğe Balıkçılık ve Su Ürünleri Şube Müdürü Seydi Ali Doyuk, Deniz Bilimleri ve Teknoloji Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Murat Yiğit, ÇOMÜ Rektörü Prof. Dr. R. Cüneyt Erenoğlu ve akademisyenler dahil oldu.
Projenin amacı, Türkiye sularında yaşayan ve ekonomik açıdan önemli olan ıstakoz türü Homarus gammarus'un doğadaki stoklarını çoğaltmak. Bu kapsamda Öğretim Üyesi Prof. Dr. Umur Önal koordinatörlüğünde doktora öğrencisi Özge Özgür ve Yüksek Mühendis Hakan Baki’den meydana gelen ekip, larval dönemden itibaren yüzlerce yavru ıstakoz yetiştirdi.
İki aylık ıstakoz yavruları, Gemi Adamı Umut Tuncer, Prof. Dr. Uğur Altınağaç, Prof. Dr. Adnan Ayaz’dan oluşan ekip tarafından Çanakkale Boğazı’nda uygun bir derinlikte yer alan suni resif ortamına bırakıldı.
Yetiştiricilik Bölümü Öğretim üyesi Prof. Dr. Umur Önal, azalan balıkçılık kaynaklarına dikkat çekmek ve bunların akuakültür yoluyla desteklenebileceğini vurgulamak hedefiyle 2021 senesinden itibaren her sene üretimini yaptıkları ıstakozları doğaya bıraktıklarını belirtti.
Prof. Dr. Umur Önal, sözlerini şu şekilde sürdürdü:
“Çok eski dönemlerde Çanakkale Boğazı’nda ve Marmara’nın güney kıyılarında ıstakozun yoğun olarak bulunduğunu biliyoruz. Fakat maalesef insan kaynaklı sebeplere bağlı olarak bu türün av miktarı şimdilerde 2-3 ton seviyelerine düştü. Hedefimiz, ıstakoz stoklarının yetiştiricilik yoluyla desteklenebileceğini göstermek. Uygun habitatlara yeterli sayılarda salınırlarsa kendi kendine üreme potansiyeline sahip lokal popülasyonlar elde edebiliriz. Ama elbette bu bölgelerin dalışa ve avcılığa kapatılması ve türün rahatsız edilmemesi gerekmektedir.”