3 Kasım 1914 sabahı, Birinci Dünya Savaşı’nın henüz başında, İngiliz ve Fransız savaş gemilerinden oluşan Birleşik Filo, Çanakkale Boğazı’nın giriş tahkimatlarına topçu ateşi açtı. Bu saldırı, Osmanlı Devleti’ni doğrudan savaşın içine çeken ilk fiili çatışmalardan biri olarak kayıtlara geçti.
Saat 06.00 sularında başlayan bombardımanda İngilizlerin Indefatigable, Indomitable, Albion zırhlıları ile Fransız donanmasının Suffren ve Vérité savaş gemileri görev aldı. Donanma, Boğaz’ın girişinde yer alan Seddülbahir ve Kumkale tabyalarını hedef aldı.
Osmanlı topçusu kısa sürede karşılık verdi. Tabyalarda bulunan Türk askerleri, ağır ateşe rağmen mevzilerini terk etmedi. Ancak bombardıman sonucunda 25 asker şehit oldu, bazı top mevzileri hasar gördü.
Bu saldırı, Çanakkale Cephesi’nin fiilen açılmasına giden sürecin başlangıcı olarak kabul ediliyor. 3 Kasım’daki bu ilk deneme, İtilaf Devletleri’nin Boğazlar üzerinden İstanbul’a ulaşma niyetinin açık bir göstergesi oldu.
Tarihçiler, bombardımanın askeri etkisinden çok psikolojik ve stratejik etkisinin büyük olduğuna dikkat çekiyor. Bu olay, Osmanlı Devleti’nin savaşta tarafsız kalma ihtimalini ortadan kaldırırken, Çanakkale’nin ilerleyen aylarda dünya tarihini değiştirecek bir cepheye dönüşmesinin de öncüsü oldu.