Bu üç büyükşehri Bursa, Antalya, Adana, Konya, Kocaeli, Balıkesir ve Mersin takip ediyor. İlginç bir detay, emeklilerin büyük çoğunluğunun denize kıyısı olan illerde yaşamayı tercih etmesi. En az emekli nüfusu ise Ardahan, Bayburt ve Tunceli'de bulunuyor.
Emekli nüfusunun bu dağılımı, şehirlerin sunduğu yaşam koşulları ve sosyal imkanlarla yakından ilişkili. İstanbul'un yüksek emekli sayısında, şehrin sağlık hizmetleri, sosyal olanaklar ve aile bağlarının güçlü olması etkili. İzmir ve Antalya gibi şehirler ise iklim koşulları ve yaşam kalitesi ile tercih ediliyor. İç Anadolu ve Doğu Anadolu bölgelerinde emekli nüfusunun az olmasının nedenleri arasında, ekonomik imkanların sınırlı olması ve genç nüfusun büyük şehirlere göç etmesi gösterilebilir.
Bu demografik yapı, emeklilere yönelik sosyal politikaların ve hizmetlerin planlanmasında önemli bir rol oynuyor. Emeklilerin ihtiyaçlarına uygun sağlık, sosyal hizmetler ve ulaşım gibi alanlarda yapılan düzenlemeler, bu şehirlerin cazibesini artırıyor.